సహనానికి సరిహద్దు .

అమ్మ  ఆదిపరాశక్తే
           అరాచకం                                                                                                                                               అతిగా మారినప్పుడు
.
 బస్  లో బాక్స్  మరచి పోయానమ్మా
అరరే ! బస్సులో  బాక్స్ లో బాంబని
సాయింత్ర మయేసరికి
సకలచానళ్ళలో సంచలనవార్త వస్తుందేమోరా?
                         చిట్టికవితలు

చేతికి బోమ్మిచ్చానోలేదో
క్షణాలలో  భాగాలన్నీ విడగొట్టాడు
అవును వీడుగోప్ప  పరిశోధకు డౌతాడు.
పొంచి చూస్తున్నాడీ బుడుగు ఎప్పుడుపడుతుందో పిడుగు .
                                   


సహనం   చచ్చాక .

ఆమెశరీర గాయాలు చూసాక కూడా నీ కళ్ళ చెమ్మ నేచూడలేదు
ఎన్నో నిద్ర లేని  రాత్రులు గడిపిందో తెలిసికూడా  నీవు నిద్ర నటించావు
మనసును   మళ్ళీ మళ్ళీ కుళ్ళ బొడిచి  కౌకుదేబ్బలతో కుమిలి పొయిన ఆమె
కన్నీళ్ళు తుదవలేదు సరికదా  కామ పిశాచానివై కోరుక్కుతిన్నావు
సర్దుకు పోయే ఆమెతత్వాన్ని చేతకాని తనమన్నావ్ .
కలుపుగోలు తనాన్ని కాకా పట్టడమన్నావ్
అస్తి చర్మం  ఏకమై చాకిరీ చేసినా అది ఆమె భాద్యతని అణువంత చేయూతనివ్వలేదు
ఆమెను నీలోఅర్ధభాగమని మరచి అమా నుషంగా ప్రవర్తించావు
నీవాల్లముందు నిస్సాకారంగా మాటాడావు  మనుధర్మ సూత్రాలన్నీ మహా చక్కగావర్ణించావు